لباس کردی
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
فلک زندگیم ارا شیوانی دوس نازارم چی وه آسانی تنیا یارگم چی وه آسانی امشو دلگم هم پر وه درده مالم چک چول کوانیم سرده الان خمین و زبون و خوارم له ناو ای دنیا بی کس و کارم عزیز ارا چه دلم شکانی ریشم آگر دای گلام رزانی اشکم جمو بی جور سیل واران دلم ویلانه بی سر و سامان خدا هی خدا وه رنج و وفا پره ای دنیا له جور و جفا دنیا وه بی تو ارام زندانه باخ آرزو بی تو ویرانه درد دلگم کسی گوش نیگره دلسوزی نیرم ارام بگیره شوان تا وه سو دعا کم بمرم تا وه او دنیا دس یارم
برچسب:
نویسنده: هلیا جعفری
مقاله پژوهشی با مبحث یارسان
مرگ از دیدگاه یارسان (اهل حق)
مرگ از دیدگاه یارسان:در آیین یارسان چیزی به اسم مرگ ونابودی وجود ندارد ،مرگ تنها جامه عوض کردن است انسان جامه ی کهنه ی خود را به خاک میسپارد وجامه ی تازه دیگری می پوشد چون به دونادون معتقد است. فردی که در این دنیای فانی زندگی میکند ممکن است در همان اوایل کودکی از دنیا برود وممکن است سالهای فراوان عمر کند وبعد دون عوض کند ودون به‌روز هم برگرفته از همین دون(جامه)است یعنی اگر فردی در این دنیا اعمال
برچسب:
نویسنده: هلیا جعفری
سید خلیل عالی‌نژاد در ۲۱ خرداد ۱۳۳۶ در شهر صحنه در استان کرمانشاه در خانواده‌ای از پیران یارسان متولد شد. پدرش سید شاهمراد عالی‌نژاد، نوازنده تنبور بود.سید خلیل آموختن تنبور را نزد سیّد نادر طاهری آغاز کرد و پس از ۲ سال نزد سید امرالله شاه ابراهیمی رفت. وی از سوی دیگر از آموزش امیر حیاتی نیز بهره برد و بعدها نزدعابدین خادمی آموزش خود را ادامه داد. سید خلیل عالی‌نژاد در این دوره و به صورت همزمان سرپرستی گروه صحنه را نیز بر عهده گرفت. وی در سال ۱۳۷۵ وی پس از اتمام تحصیلات عمومی به دانشگاه رفت و از
برچسب:
نویسنده: هلیا جعفری
ما در روز جاریه در مراسماتی که تحت عنوان فاتحه وختم از آن نام برده می شود با رفتارهایی مواجه می شویم که وجود هرانسانی را به لرزه در می آورد. در قدیم هنگام فوت جوانی از فامیل در میان اقوام کرد و لر و لک ودیگر اقوام رسم بود که بستگان آن مرحوم تا هفت یاچهل روز لباس سیاه بپوشند، محاسن خود را نزنند ،سر وشانه های خود را گِل مالی کنند،درخانه بمانند واز کار یا شغل روزمره به دور باشند یا به اصطلاح (عازیت-به عزا بنشینند-) بگیرند.همین آداب ورسوم خود مشکلاتی را ببار می آورد که بیشتر از همه خانواده داغدار را
برچسب:
نویسنده: هلیا جعفری
1-یکی از جنبش های معنوی مردم غرب ایران که تأکید خاصی نیز بر حفظ فرهنگ و آیین و باورهای ملی دارد، همین آیین یاری است. چنان که برای نمونه در کتاب مقدس این آیین می خوانیم: « هنی مگیلین یكیك شاران ** تا زنده كریم آیین یاران» یعنی: « هنوز هم یکایک شهرها را برای زنده کردن آیین یاران می گردیم. » ایضاً: « چنی ایرمانان مگیلیم هَردان ـ مکوشم پری آیین کردان» یعنی: « همراه درویشان آواره ی بیابان ها شده ایم و برای رواج آیین کردها کوشش می کنیم.»ایضاً: « زردشت پیدا بی و فرمان شام ـ اوِستاش آورد پری خاص و عام ـ
برچسب:
نویسنده: هلیا جعفری
برچسب:
نویسنده: هلیا جعفری
زاگرس فقط مجموعه‌ای از کوه‌ها و دره‌ها نیست؛ این سرزمین قرن‌ها محل زندگی مردمانی بوده که طبیعت، زندگی روزمره، آیین‌ها و داستان‌های خود را در کنار یکدیگر ساخته‌اند.در جوامع سنتی زاگرس، انسان رابطه‌ای بسیار نزدیک با کوه، چشمه، رودخانه، درخت، حیوانات، آتش، باران و آسمان داشت. بسیاری از پدیده‌هایی که امروزه با دانش و علم برای آن‌ها تبیین پیدا می‌کنیم، در گذشته از طریق باورها، داستان‌ها و تجربه‌های نسل‌های پیشین معنا پیدا می‌کردند.مجموعه این باورها بخشی از چیزی است که در روز جاریه آن را «فرهنگ عامه»
برچسب:
نویسنده: هلیا جعفری
قصه‌ها و افسانه‌های کردی
قصه‌ها و افسانه‌های کردی
قصه‌ها و افسانه‌های کردی؛ میراثی که نسل به نسل روایت شدپیش از آنکه کتاب‌ها و رسانه‌ها بتوانند داستان‌های مردم را ثبت کنند، یک راه مهم برای حفظ خاطرات و تجربه‌های انسانی وجود داشت: قصه گفتن.در روستاها و شهرهای مناطق کردنشین، داستان‌ها از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شدند؛ گاهی در خانه‌ها، گاهی در جمع خانواده، گاهی در کنار آتش و گاهی از زبان راویان و داستان‌گویان.این داستان‌ها فقط سرگرمی نبودند. درون بسیاری ا
برچسب:
نویسنده: هلیا جعفری
قصه‌ها و افسانه‌های کردی
افسانه شب «گاهیول»
افسانه شب «گاهیول»سال‌ها پیش، در دهکده‌ای دورافتاده، پیرمردی با چند پسرش زندگی می‌کرد. شبی از شب‌های سرد زمستان، برف سنگینی شروع کار به باریدن کرد و کم‌کم سقف خانه‌ها را پوشاند.پیرمرد برای آنکه سقف خانه زیر سنگینی برف فرو نریزد، گاو سفید و طلایی‌رنگ خود را سر برید و گوشت آن را کباب کرد. پسرانش نیز یکی‌یکی سقف خانه را برف‌روبی می‌کردند و پس از خستگی، مقداری کباب می‌خوردند و دوباره به کار بازمی‌گشتند.این کار تا
برچسب:
نویسنده: هلیا جعفری
در میان یارسان (اهل حق) برای برگزاری مراسم دینی و آئینی و بخصوص روزه‌ی خود (روزه مَرنو و قَوَّل‌طاس)، دو گاهشماری مورد استفاده قرار می‌گیرد:۱- تقویم «کردی گرمسیری سلطانی» ارائه شده توسط سید خلیل عالی‌نژاد.
در گاهشمار «کردی گرمسبری سلطانی» هر فصل ۹۰ روزِ مفصل (سه ماهِ ۳۰ روزه بدون کسر یا اضافه) است که همه ساله در تاریخ معین و ثابتی آغاز می‌شود.پنج روز در سال بنام «تار» یا «پنجه‌تار» یا «پنجه و تار» یا «تارپنجه» محسوب می‌شود که در سالهای کبیسه به شش روز صعود می‌یابد. یک روز اضافه در آخرین روز اس
برچسب:
نویسنده: هلیا جعفری